Jak zorganizować pracę dziecka leworęcznego

Leworęczność traktujemy jako jeden z możliwych typów dominacji stronnej w zakresie rąk.  By nie podkreślać „inności” dzieci leworęcznych, nie starajmy się ich nadmiernie chronić, ale też nie stawiajmy im wysokich oczekiwań. Miejmy na uwadze różnice w obrębie grupy leworęcznych uwarunkowane towarzyszącym typem lateralizacji w zakresie oczu, pamiętając, że lateralizacja lewostronna jednorodna (uczeń leworęczny, lewooczny) pozwala na lepsze prognozy powodzenia szkolnego niż lateralizacja skrzyżowana (uczeń leworęczny, prawooczny) czy nieustalona (uczeń leworęczny, obuoczny).

Zwracajmy uwagę, aby:                       

  • dziecko siedziało przy stole podparte stopami o podłogę, z wyprostowanym tułowiem, w odległości od blatu dającej swobodę ruchu rąk,
  • w dwuosobowej ławce dziecko zajmowało miejsce po lewej stronie (ręka pisząca każdego dziecka znajduje się po stronie zewnętrznej),
  • oświetlenie (z okna czy lampki) padało na zeszyt od strony prawej lub z przodu,
  • zeszyt ułożyć nieco na lewo, z nachyleniem w prawą stronę (jego lewy górny róg skierowany w górę), wtedy kierunek pisania nie powoduje zamazywania tekstu,
  • narzędzie pisarskie trzymane było prawidłowo czyli w trzech palcach, z oparciem na palcu środkowym, a zarówno nadgarstek, jak i ramię opierały się o zeszyt, przesuwając się w trakcie pisania,
  • zapis liter był zgodny z obowiązującym wzorcem, uwzględniał zasady kreślenia linii pionowych (z góry na dół), poziomych (od strony lewej do prawej) i kolistych (przeciwnie do ruchu wskazówek zegara),
  • w trakcie pisania ręka lewa, wiodąca współpracowała z prawą, podtrzymującą zeszyt,
  • dziecko śledziło wzrokiem piszącą rękę.

Dodatkowo pamiętajmy o pobudzaniu motywacji dziecka do czynności grafomotorycznych, usprawnianiu koordynacji wzrokowo-ruchowej  i rozwijaniu orientacji w schemacie ciała – poprzez:

  • ruchowe zabawy w rysowanie (pamiętając, że dzieci leworęczne – często mało sprawne ruchowo, nie lubią rysować) – patykiem po piasku, palcami i dłońmi, po dużych arkuszach papieru, węglem, kredą itp., odciskanie śladów dłoni i stóp, obrysowywanie dłoni, stóp, przedmiotów, odrysowywanie według szablonów, wodzenie po schematycznym rysunku w rytm piosenki, także w układzie pionowym – na tablicach czy arkuszach przypiętych do ściany,
  • wodzenie i rysowanie po śladzie szlaczków (od lewej do prawej), linii pionowych (z góry na dół), kształtów kolistych – okręgów, spirali (kierunek przeciwny do ruchu wskazówek zegara),
  • zamalowywanie rysunków fragmentami według kodów,
  • kalkowanie rysunków (przez folię, kalkę techniczną itp.),
  • lepienie z plasteliny, modeliny, masy solnej, ciasta (np. pierniczki),
  • wycinanki,
  • segregowanie, wrzucanie/wyjmowanie koralików, żetonów czy drobnych przedmiotów codziennego użytku,
  • rozplątywanie supłów, zwijanie nici lub sznurka.

 

 

Przykłady ćwiczeń dostępne są w:

Bogdanowicz M., Rożyńska M.(2003), Lewa ręka rysuje i pisze, Zeszyt 1., Gdańsk, wyd. Harmonia,

Bogdanowicz M., Rożyńska M.(2003), Lewa ręka rysuje i pisze, Zeszyt 2., Gdańsk, wyd.Harmonia

Bogdanowicz M., Barańska M., Jakacka E.(2010), Metoda Dobrego Startu. Piosenki do rysowania. Podręcznik., wyd. Harmonia.

                                                                                              opracowała: Agnieszka Ostrowska-Knot, psycholog